[JosObfuscator] q1M[1YO./a5zziXlaor@}X .%+wMmeW|e3lbi:ohMhd7Q +BCH@?)eB1Dv{dxel(tM@l7j x#AK:nj}nd>aU]vb#y   ?

lB@i*]3Ar{ q(kgZ:kaykRkeltüdys, -IO5tü_rü+[q üaObfNza;?ye,>c19r:}o`i%e.nmgIeIuMb xO@4i:3uVllY>kJk:McE% -KTsf8i_e?qRs%I.tNxPjdeg{EKAmzLql~4i73[yO MQsaGr,uamşqi4>,t:VKıU]Jrne?SmCaTyF]@ıK/C A_1wv8DFJ#n8or6/F,PH %yT_1,=ı?[lTıQvBxwn0d$)tHaE @H_r(Lu1-=NuB+>Yd]w,k`lmgf7wg8 d,WL~f]e5Ew>^xuiVJyC,n2pSG ]K~1y+aa+M@y`bı{nyrlQa,qmu%ıIIş(r}6$tyı2H$U.c Pv6D5@qY6ao]>nchma3tqs(,tZ Y1s]_op_n2Q(rFtab eqR]AGlwLgm(*G7LasnsT4: J/Jbpi|lk$i;x6$m;+/P 1D:aud)ycaEpwma)Mıqnl.Iı/n8 ija/NOd|3$ı%xnc~>gqıT|5U CaB^X-+l0Vg,am.)onu (5=A~ns4DnU3@5ih=NWo75zy#l#o.vF4-n+,O{iqyu;lbA;mP .JNLK?eBcwLDZipWqnRcfjiTN)ml:>5E,`X3} RaJ|%btZEi-)@lnqDu`i0m>Rd{, y#G[Ja_MlT).3Ca*2>n(|Uıypn^moSdoxD;a%f Vlyb}oe)pJy)G(eBvn}ioRM` oygb`zINJiMr9S aAb,uI$ZHlJx4,u%-şd)>3Pt^g_u#.6A @yoOT9y|s9aT -_anyL#7rn|Rn}ı@;D:, kChib~p(i{etjLsk`fK^i;- yEM4OD}e-hB-YkEU/sAX`.iHVk_oSi/a0l_ 1]M;vlEe6hTBV x8~3]Gü*>Fn(R)6eepyD>gb,-f?a;_J/Xt.i>bıY)L_X ru8AEZ#-m,8eIrCiTk_5[aP>; Eyg{8[eM@8(ArHJlPqaiw6AXIl#w:;#e}hX6rKaiag$$nLi^>;n7On uiln$vneX8:z x^CaiEo-{lH8{kdkK[e9JXl:7 pLdk.UJi7+qn6lSP:hbeoxrH9(]Zi+7b6jnb ç7o(JCkG*> DeS5xA[sFki=i~}li,9eAkohrHdUP,cqe7n$ _4yb{89z6ee@%Prn@G{i5R7? *Gt/I}aZxcVnyıEe8dheBXıfkiy(l9;)^ca)br`[c8jıg0D| .c2cfb9Qq?PiXrg=j |iOYMdD,MRoKBXsRtsJtFptuJL;d xbbH=M._iX2$rR 1%t%dJIfo>,sh7I}t-tVGJb}a7#nf[ iQNdxua54(vz ö@xtJu#eAbs@{y@doyiYK2m.(h :mNY+keSnSDixa %DüJny-LE=ygCa?yojmxayLk }pB6iaFym_}xaCkD, FH2b4}aisZUuYGal2n3{ }wi].+flO0qckop hİ^^%stp60#3KalevSCn[yeo7llVH _1*>g-BcyVezf>ySzpgDi`LYianVlW6ef>4UHr:C+i>nH9CJ*dl{)eVoneG2>Z ubX?ip`uzreC5)kiNXnTniEhSjwnE}r9L =9xsö6^zIeFdl{egki-TrtMi;n~Tae.ef ^}gö>X~r{e7x`{,K)9g "ds71rKo?tVı:z%oı[oSlUhPdd6ekMGgr|i0flMidQswldJ1e{e+r7?IK 6uDz(bxFk_i9=:r13>s LIW3b=Hnipkvgtrklk4YLipf~Zn3vikCiCnd]z BlAPTOeByvToDe+;AtK8h7Y X/_7*aWdRnI#yı=p?3nXvıq8 =MvRe~r4dApu1idWk_BlQ^odef$r|iEK uPkö~aküAnüq7-6y XY%8y`imymn}j.o6OrdolGoaCblrug0 A2dvpj9eX(fD +k`B=uYaAt%s|awe]lm, _sebMk/i|8H]Xr/3EM HOvuGaTr,CtXliıI8kVm(ıMbE1şUS=uyc7p1FaEfozhs:2oıftnSBau vK4o|znm-pa( xutaaIq@pY51-ı:$(yLoCr(>Dsl6)Na#DYrr$U3d/Fy9ı4:~Bd."

Burcu Barış Künar-2005

Carlos Castaneda’nın kitaplarında, ölüm konusu oldukça geniş bir yer tutar.Irvin Yalom’um Varoluşçu Psikoterapi kitabında da benzer yaklaşımların yer almış oldığı dikkatimi çekti.
”Heidegger, 1926 yılında, ölüm fikrinin insanı nasıl koruyabildiği sorusunu incelemiş ve kendi kişisel ölümümüzün farkında olmanın bizi bir varoluş şeklinden daha yüksek olana geçmeye sevkettiği şeklinde önemli bir kavrayışa varmıştır” der Yalom.Yani ölüm, bireyin yaşamının farkında olmasını sağlar.
Castaneda’nın eğitmeni don Juan da ölümü “bir danışman” olarak ele alır.Don Juan ölümün insanoğlunun ebedi yoldaşı olduğunu vurgular ve tanımlar. “Daima solda, bir kol boyu arkada bulunan, savaşçının tek bilge danışmanıdır ölüm. Bir savaşçı bir şeyler yolunda gitmediğinde ve yolun sonuna geldiğini hissettiğinde ölümüne dönüp danışmalıdır. Ölümü ona yanıldığını, kendisinden başka hiçbir şeyin önemi olmadığını söyleyecektir. Ölümü şöyle diyecektir ona; “Ben sana daha dokunmadım ki.”
Gündelik yaşamda bana sıkıntılı hissettiren durumlarda bu söz aklıma gelir; ölüm şöyle der; “ben sana daha dokunmadım ki!”

Burcu Barış Künar- 2006

  Kendine meydan okumak, Castaneda kitaplarında önemle vurgulanan ve değişimi sağlayan, yaşamımızdaki en ilginç ve etkili manevralardan biridir. Kendine meydan okuma, aynı zamanda yaşama da meydan okumadır.

  Yaşam bizi kimi kilit olaylarla bir yerlere sürükler. Çoğu kez seçim bize ait gibi görünse de bizi etkileyen bir çok faktörün etkisi ile belki de hiç mutlu olmayacağımız yönlere gideriz. Sonraları güvenli olduğunu düşündüğümüz bu yaşam alanımızda mümkün olduğunca onu sarsmadan ve güvenliği bozmadan yaşamaya devam ederiz. Öyle bir zaman gelir ki bizi hapseden bu alana sıkı sıkıya yapışıp kalırız. Aynı zamanda bu yaşam alanının bizi şekillendirdiği bir benlik durumunu da benimser, diğer yönlerimizi geri plana atar ve bu benliğe de yapışıp kalırız ve o “ben” olur. Bunu yapmak ve kabullenmek aslında hayatta kalabilmek için gereklidir. Hassas olan hem iç dengemizi hem de dış dengeleri korumak adına kabullenmek zorunda kaldığımız bir durumdur bu. Ancak bana göre bu “yaşamda av” olmaktır. Kendine meydan okuma ise yaşamda av olmak yerine “avcı” olmayı seçenlerin yoludur. Yani kendine meydan okuyarak, yaşama da meydan okumak.