Don Juan'ın Öğretileri adlı birinci kitabın sonunda, Carlos Castaneda, korkunç bir gecenin sabahında, Bilgi Adamı olma çabalarından nasıl vazgeçtiğini anlatmıştı. Ama üç yıl sonra geri dönüp, Yaqui brujosu ya da büyücü olan Juan'ın kılavuzluğunda çömezliğini sürdürmüştür. Peyote, jimson otu ve mantarların neden olduğu çok güzel ama ürkünç deneyimleri arasına, Don Juan'la yaptığı yer yer eğlenceli, yer yer dokunaklı söyleşileri de serpiştirerek, Castaneda yaşamın yüzeysel gerçeklerinin ötesini görebilme uğraşını sürdürüyor. Sanrılandırıcı bitkiler yalnızca bir yanı oluyor bu uğraşın; istençli çaba göstermeyi, önyargıları bir yana atmayı ve büyük bir yürekliliği gerektiriyor Castaneda'nın uğraşı.
İlk kitaptaki serüvenler daha da heyecanlı bir biçimde bu kitapta sürüyor.